Me hacen gracia las contradicciones y hasta la reducción al absurdo de los principios sacrosantos del buenísimo, me conmueven los esfuerzos que hacemos por practicarlo, la buena fe que ponemos en ello: el tipo de cuestiones que Gascón parodia en esta novela, un poco una burla cariñosa de la corrección política. Por lo... Leer más →
“El desierto blanco” López Carrasco, Luis
“El desierto blanco" es una “novela” de inicio prometedor que queda abortado de golpe para dar paso a otra historia diferente, aún jugosa pero menos, y luego a otra, a otra y a otra más, sucesivamente más crípticas y menos interesantes; al final no he sabido encontrar la conexión entre ellas. Esa primera historia... Leer más →
“Energy Flash” Reynolds, Simon
Al fin. Como todo un año me ha llevado completar la lectura de este tocho, degustando a pequeños sorbos sus casi 700 páginas (me lo ha prestado el ilustre Mauri (https://www.mauridj.com/dj/) que a estas alturas debía estarse ya arrepintiendo...). Reconocido oficialmente como “La Enciclopedia” de la música electrónica de baile, “Energy Flash” es realmente... Leer más →
“Limónov” Carrère, Emmanuel
Limoncítov... qué tío, qué fenómeno! ¿Un profeta, un loco, un libertino, un visionario, un sociópata? Desde luego, era (e hizo) muchas cosas locas; algunas hacen gracia, otras menos: irreductible, provocador, inconformista, radical, “desmesurado y estrafalario”… Debo decir que no he leído ninguna de sus obras (casi que ni ganas) y que me baso sólo en... Leer más →
«Mirafiori» Jabois, Manuel
"Si te separas es porque te has enamorado, no creo que pueda considerarse nunca un fracaso sino como el final de una especie de milagro que se dio en un determinado momento y juntó a dos personas. Es un misterio." Extraigo estas bonitas palabras de una entrevista a Jabois a propósito de este libro tan... Leer más →
«Sacrificis d’estiu» Marasco, Robert
La Marian Rolfe ha trobat una casa de somni per passar l'estiu amb la seva família, una mansió envoltada de natura, amb cinquanta habitacions i salons plens d'antiguitats: "semblava no tenir fi, ple de passadissos estrets, de caves i coves i portes d'acer clausurades" Malgrat les estranyes raons que ofereixen els propietaris per explicar... Leer más →
“La chica que vive al final del camino” Koenig, Laird
La etiqueta de “gótico sureño” me resulta suculenta, aunque mi experiencia con los libros del género que he leído es que me atrae más por lo que sugiere que por lo que finalmente acaba dando. También es posible que haya escogido mal hasta ahora… Una chica de trece años que vive con su padre, o... Leer más →
«No te veré morir» Muñoz Molina, Antonio
“No te veré morir” es una novela de emociones y sentimientos profundos que relata una relación amorosa entre dos personajes, a lo largo de toda una vida, aunque con muy pocos momentos de encuentro físico real. Amor idealizado, romántico, otoñal. Un poco exasperante, también. El punto de inicio es la cita que tienen los viejos... Leer más →
“Charlotte” Foenkinos, David
La trágica figura de la pintora Charlotte Salomon es, por lo visto, una obsesión personal de Foenkinos, quien confiesa que ha tardado tiempo en encontrar la fórmula adecuada para contar su historia. El resultado es un texto intenso y pulido compuesto por frases de una sola línea, como versos sin rima ni métrica, en el... Leer más →
“El buen hermano” Offutt, Chris
Virgil es un tío tranquilo que busca una vida tranquila (y modesta, ciertamente): su curro de basurero, su novia, su cabañita… Cuando su hermano tarambana muere asesinado todo el mundo espera que Virgil se vengue del obvio culpable. Por un momento he pensado que el argumento pudiera tratar de que el protagonista se resiste... Leer más →
“Alison” Stewart, Lizzy
Alison vive en Dorset una vida sencilla y rural. Se casa joven, no es feliz. Un día conoce a Richard, un pintor mucho mayor y de su mano descubre su vocación para pintar. Lo abandona todo y se va con él a Londres, en plena efervescencia artística y bohemia en ese periodo de finales de... Leer más →
“Yo que fui un perro” Soler, Antonio
Tengo mucho respeto por este señor, de quien ya leí “Sur” y “Sacramento”, ambas obras densas, serias y oscuras. Esta no me ha gustado tanto: la imposición que se hace de utilizar la primera persona (se supone que es un diario) limita su expresión al tono seco y malhumorado del protagonista dando como... Leer más →