“Letra torcida, letra torcida” Franklin, Tom

Zona rural de Mississippi: “árboles partidos por la mitad e imágenes de casas prefabricadas retorcidas y hechas pedazos”. Gasolineras abandonadas. Camionetas pick up decrépitas e indestructibles. Niños jugando con rifles. Padres alcoholizados y violentos y madres ninguneadas. Armadillos, serpientes y siluros. En este contexto turbulento, Tom Franklin nos relata una historia de amistad truncada. Una... Leer más →

“LLamadas de mamá” Fives, Carole

“pero si es un hombre decente, haz un esfuerzo, hija. No te rías tan fuerte, sé comedida, contrólate un poco” Tragicomedia breve y despiadada de estilo epistolar telefónico (creo que estilo telefónico no tiene la misma connotación) en la que una madre al borde del colapso trata de comunicarse con su hija a base de... Leer más →

“Panza de burro” Andrea Abreu

Atarjea, aljibe, pinocha, fisquito, bocadillo chorizo perro, abobitos, verija ferrusquenta Bien por el riesgo, bien por la trasgresión y por la incorrección, por la búsqueda de caminos inexplorados y de un lenguaje propio. La joven autora de esta novela se ha atrevido con algo que podría tratar de etiquetar como post costumbrismo, o hiperrealismo naif... Leer más →

«Escorxador-5» Vonnegut, Kurt

Cobejava la nova edició en castellà publicada per Blackie Books, amb la seva presentació tan colorista... però la biblioteca em va aconseguir aquesta i no em va semblar bé posar-me melindrós. Què hi farem. Si més no, puc fer la broma que és kurt i molt vonegut! Havia sentit parlar molt d´aquest llibre, una tragicomèdia... Leer más →

“Hombres que caminan solos” Carnero, Jose Ignacio

Tras un inicio un tanto indeciso, pronto consigue ganarme para su causa: la secuencia del accidente automovilístico en Marruecos (“eran carreteras estrechas, mal asfaltadas, de angostos arcenes y profundos socavones”) es casi punto por punto igual al que sufrí yo mismo en mi lejana juventud, y “Lost in translation” (citada con entusiasmo por el protagonista)... Leer más →

“Canción” Halfon, Eduardo

Por lo poco que conozco de momento del autor, ya se ve que disfruta jugando al equívoco con sus variopintas raíces culturales y familiares. En esta su última novela utiliza la excusa de haber sido invitado en calidad de escritor libanés a un congreso de literatura en Tokio para explicarnos parte de la historia de... Leer más →

“Calypso” Sedaris, David

A ver, lo cierto es que no me ha hecho demasiada gracia. También es verdad que el género humorístico no me atrae demasiado; la etiqueta de “te vas a reír” me predispone más bien en su contra. Y, bueno, el tipo tampoco me ha caído especialmente bien, tan maniático y tal (de esos que van... Leer más →

“El corazón de las tinieblas” Conrad, Joseph

Un relato atemporal, que podría haberse escrito ayer o hace 200 años (me remite desde Poe hasta Hernán Díaz, por ejemplo), abrumador por su tono vehemente y apasionado y por un discurso apabullante de alucinada lucidez y/o de minucioso delirio, impactante por sus descripciones de fin del mundo, tensas y palpitantes, tremebundo por la oscura... Leer más →

“Llévame a casa” Carrasco, Jesús

El tema de esta novela psicológica, intimista y sincera es el cuidado de los padres ancianos, un tema que está claro que no da para grandes alegrías. Con una prosa fluida y clara, cercana, sin complejidades ni excesos retóricos ni sentimentales, Carrasco aborda problemáticas incómodas midiendo sus frases con delicadeza y poniéndolo todo muy en... Leer más →

“Persèpolis” Satrapi, Marjane

Muy lejos del cripticismo de algunas de las novelas gráficas que he leído últimamente (Rusty Brown, Clyde Fans…), Persépolis presenta un argumento, desarrollo, dibujos y estilo claro y directo, sin insinuaciones ni sugestiones veladas; aquí es todo muy inequívoco y se entiende perfectamente. La fuerza de esta obra está en la interacción entre el relato... Leer más →

Crea un blog o una web gratis con WordPress.com.

Subir ↑

Diseña un sitio como este con WordPress.com
Comenzar